پاییز غمگین

در این پاییز غمگین، حس و حالم را نمی فهمــــــی

دروغ چشم های بی خیالم را نمی فهمــــــی

کجایی ابر من؟ می سوزم و بر من نمی بارــــی

چنان دوری که عمق اشتعالم را نمی فهمـــــی

چنان با تیرگی در گوشه ی مرداب خو کردـــــی

که دیگر غربت اشک زلالم را نمی فهمــــــی

من از هر لحظه ات یک روز بی اندوه میسازم

تو اما وسعت اندوه سالم را نمی فهمـــــی

دلت آن سوی آبی ها شروعی تازه می خواهـــــد

در این سوی سیاهی ها زوالم را نمی فهمـــــی

من از کالی رسیدم، له شدم، ناچیده پوسیدمــــ

چه فرقی می کند وقتی کمالم را نمی فهمـــــی؟

نگاه مهربانت را کجای کوچه گم کردی؟

جوابت پیشکش، حتی سوالم را نمی فهمـــــی

در این فنجان برای دلخوشی چیزی نخواهی یافـــــــت

نگـــــــــــــو خوشبخت خواهی شد، تو فالم را نمی فهمــــــی